Janowice Wielkie, to duża dolnośląska wieś o charakterze przemysłowo – uzdrowiskowym położona w powiecie jeleniogórskim na pograniczu Gór Kaczawskich i Rudaw Janowickich. Miejscowość jest siedziba władz gminy i posiada ponad dwa tysiące stałych mieszkańców.
Jednym z najbardziej interesujących i godnych zwiedzenia obiektów w tej miejscowości jest dwór, którego początków szukać należy w okresie późnego średniowiecza. Właściwa historia dworu zaczyna się jednak na początku XVII wieku, kiedy majątek nabył Daniel von Schaffgotsch, właściciel pobliskiego Bolczowa. W latach 1608 – 1609 zlecił on rozbudowę dworu.
W roku 1642 w czasie wojny trzydziestoletniej dwór odniósł poważne szkody. Trzy lata później splądrowały go i podpaliły wojska szwedzkie, których obecność w dramatyczny sposób zapisała się na kartach historii Janowic i innych pobliskich miejscowości. Dzięki staraniom i zabiegom Hedwig von Schaffgotsch dwór został szybko odbudowany.
Rodzinie Stolbergów i przeprowadzonej z jej polecenia przebudowie janowicki dwór zawdzięcza rozpoznawalną do dziś barokową formę. Rezydencję w dzisiejszym kształcie wzniesiono, bowiem w roku 1775 na pozostałościach późnorenesansowej budowli, a w roku 1830 nastąpiła właściwa kompleksowa rozbudowa dworu.
W roku 1917 budynki gospodarcze dworu ponownie strawił pożar. Obiekty wkrótce odbudowano, a część tych zabudowań wykorzystano jako schronisko młodzieżowe „Wandervogel”. Ostatnim niemieckim właścicielem majątku był hrabia Christian Fredrich Stolberg, w którego rekach dwór pozostawał do roku 1945.
Po wojnie dwór był wykorzystywany do różnych celów. Od kilkudziesięciu lat mieści się tutaj Dom Pomocy Społecznej. W tym czasie dzięki zapobiegliwości władz powiatu i sporym staraniom dyrektora ośrodka, w dworze przeprowadzono liczne prace remontowe.
