Ścieżki dydaktyczne w Karkonoszach

Dydaktyczna ścieżka przyrodnicza na wzgórze Chojnik

Tras tego rodzaju, wytyczonych w obszarach o szczególnych wartościach przyrodniczych, jest w górach polskich jedynie kilka. Ścieżki te umożliwiają turyście bliższe zapoznanie się z przyrodniczymi walorami terenu. Ich przebieg z reguły nawiązuje do sieci istniejących szlaków turystycznych, posiadają jednak w terenie odrębne oznaczenia.

Przebieg dydaktycznej ścieżki przyrodniczej na wzgórzu Chojnik (enklawa Karkonoskiego Parku Narodowego) oznaczony jest w terenie białymi kwadratami z biegnącym po przekątnej zielonym paskiem. Rozpoczyna się ona w Sobieszowie przy węźle szlaków 15C, 11S i 16N u zbiegu ulic Cieplickiej i Karkonoskiej, a przebiega w większości fragmentami szlaków: 15C, 11S i 20Z; jedynie na kilku odcinkach prowadzi poza siecią znakowanych szlaków górskich. W obrębie omawianej ścieżki przyrodniczej wyznaczono 21 przystanków. Na każdym z nich zaprezentowane są odmienne walory przyrodnicze i krajobrazowe.

Wędrującym tą trasą polecić należy zaopatrzenie się w przewodnik Bernarda Koncy i Moniki Szwai pt. "KPN - Ścieżka Przyrodnicza wśród zieleni osiedlowej na górze Chojnik" (nabyć go można w Wojewódzkim Ośrodku Informacji Turystycznej w Jeleniej Górze lub w Muzeum Przyrodniczym w Sobieszowie).

Uwagi ogólne

• Szlaki opatrzone są kolejnymi numerami, od 1 do 25, przy czym przy numerach poszczególnych szlaków umieszczone są zawsze symbole literowe informujące o kolorze szlaku; szlaki czerwone oznaczone są symbolem "C", niebieskie-literą "N", żółte -,,Ż", zielone -"Z", czarne-symbolem "S". Tak więc np. oznaczenie "3Z" określa szlak zielony opisany w przewodniku pod numerem 3, symbol "12N" oznacza szlak niebieski opisany pod numerem 12 itd.
• Skrzyżowania szlaków oznaczone są symbolem "X", przy czym przyjąłem zasadę umieszczania na pierwszym miejscu szlaku przychodzącego z lewej strony (zasada ta stosowana jest i przy innych rodzajach węzłów szlaków). Tak więc np. oznaczenie "X3Z,12N" zawiera dodatkową informację, że - dla turysty podążającego zgodnie z kierunkiem opisu- znaki zielone dochodzą do węzła szlaków z lewej strony.
• Osobne oznaczenia przyjąłem dla częstych w terenie sytuacji, w których szlaki nie krzyżują się, lecz łączą, prowadząc dalej wspólnie, oraz dla sytuacji, w których biegnące razem szlaki rozwidlają się, rozchodzą.
• Rozwidlenia szlaków biegnących wspólnie oznaczone są w opisach tras symbolem "V"; np. oznaczenie "V8S, 23C" wskazuje, iż szlak czarny opisany pod numerem 8 oraz biegnący z nim wspólnie czerwony szlak nr 23 rozchodzą się (przy tym pierwszy z nich kieruje się w lewo).
• Połączenie się szlaków, dalej biegnących wspólnie oznaczane jest symbolem "Y"- np. oznaczenie "Y2Ż, 4N" wskazuje, że w danym miejscu zbiegają się dwa szlaki, prowadzące dalej wspólnie, przy czym znaki żółte dołączają z lewej strony.
• Dodatkowe oznaczenia zastosowane zostały dla zobrazowania sytuacji terenowej na rozstajach więcej niż dwóch szlaków. Gdy od "wiązki" np. trzech szlaków odłącza się jeden, a pozostałe biegną nadal wspólnie - informuje o tym litera "i"; np. oznaczenie "V3Z i 5N, 2Ż" wskazuje, że szlak zielony odłącza się (w lewo) od biegnących nadal razem szlaków niebieskiego i żółtego.
• Gdy natomiast równocześnie rozchodzą się wszystkie trzy (niekiedy cztery) biegnące wspólnie szlaki, sytuacja taka sygnalizowana jest dwukropkiem; np. oznaczenie "V3Z: V5N, 2Ż" informuje, że od węzła szlaków rozchodzą się równocześnie - kolejno od lewej strony - szlak zielony, niebieski i żółty.
• Podane w opisach tras czasy przejść nie uwzględniają czasu przeznaczonego na odpoczynki czy zwiedzanie zabytków.
• Punkty do Górskiej Odznaki Turystycznej (GOT) stanowią w każdym przypadku sumę punktacji dla całej trasy. Po opisie każdej z tras podane są czasy przejść w kierunku odwrotnym i suma punktów do GOT dla przeciwnego kierunku wędrówki.