Tereny dzisiejszej gminy Jeżów Sudecki, w skład, której wchodzi obecnie Czernica posiadają bardzo bogatą historię, pierwsze wzmianki w dokumentach opisujących pobliskie miejscowości pojawiają się już w połowie XIII wieku, a wszystko wskazuje na to, że osadnictwo na tych ziemiach ma znacznie starszą historię tym bardziej, że od niepamiętnych czasów aż do XVII wieku w Jeżowie Sudeckim funkcjonowały kopalnie złota i srebra, które wpłynęły na rozwój gospodarczy miejscowości.
Jedną z największych atrakcji turystycznych Czernicy jest pałac, którego pierwszy fundator nie jest znany, jednak pierwotne założenie budowli jako domu warownego z okalającym wałem i fosą musiało mieć miejsce w XIV wieku. Niemieccy historycy są zdania, że początków warowni należy szukać w wieku XIII jako będącej własnością rycerzy z Langenow strażnicy pilnującej szlaków handlowych w tej części Śląska. Wiadomo jest, że już w XV stuleciu posiadały na tym terenie swoje majątki potężne i bogate śląskie rodziny Kittlitzów i Seydlitzów. Wśród właścicieli posiadłości wymienia się również Schaffgotschów, Lestów, a także rodziny Dobschutzów, Glaubitzów, Schweinitzów, Festenberg – Packisch oraz Forsterów.
W połowie piętnastego stulecia, a dokładnie w roku 1858 budowla uległa sporym zniszczeniom i została prowizorycznie odbudowana w stylu neorenesansowym. Z pałacowych pomieszczeń zachowała się jedynie w przyziemiu budynku kaplica, bogato zdobiona malowidłami z 1563 roku. W renesansowym fryzie herbowym przedstawione są tutaj rodziny pozostające w związku z majątkiem w Czernicy. Najstarszą częścią tego wnętrza są masywne drzwi, opatrzone zabytkowym, ale wciąż działającym mechanizmem rygli i zasuw.W XIX wieku pałac został rozbudowany do swojej dzisiejszej postaci, natomiast charakterystyczną stożkową wieżę dobudowano w roku 1911.
W roku 1861 posiadłość nabył radca handlowy Leopold Scholer. Majątek przekazał swojej córce Adeli, zamężnej z Friedrichem von Klitzing – Schierokau. W rękach tej rodziny dobra pozostawały do końca drugiej wojny światowej.
W okresie powojennym w pałacu mieścił się ośrodek kolonijno wypoczynkowy, a po ogłoszeniu stanu wojennego umieszczono tutaj garnizon i koszary ZOMO. Obecnie rezydencja wraz z otaczającym ją parkiem stanowi własność prywatną.
