Niewielki pałac usytuowany w północnej części Kowar przy ulicy Ogrodowej na już na pierwszy rzut oka wyróżnia się w zwartej zabudowie domów. Spośród istniejących w tej części miasta budynków pałac zwraca uwagę swoja pokaźna kubaturą, jak i lokalizacją. Obiekt, głęboko odsunięty od ulicy posiada przed elewacją frontową niewielki ogród, czym nawiązuje do modnych onegdaj na Dolnym Śląsku miejskich rezydencji.
Bryła pałacu oraz jego detale architektoniczne, a także zachowane wyposażenie wskazują, że budowla mogła powstać na początku XVIII wieku. Podobne budowle istniejące w tym samym czasie w Jeleniej Górze i Cieplicach podpowiadają, że autorem i budowniczym obiektu mogła być ta sama osoba, co do której brak jest niestety bliższych ustaleń. W każdym razie pałac istnieje na planie Kowar już od połowy XVIII wieku.
Pałac został najprawdopodobniej nabyty przez właściciela powstałej w roku 1804 fabryki pluszu, przekształconej w połowie XIX wieku w Kowarską Fabrykę Dywanów Smyrneńskich. W tym czasie obiekt został poddany gruntownemu remontowi, w trakcie którego wymieniona została stolarka drzwiowa i okienna, a sam pałac doczekał się ogrodzenia.
Po wojnie pałac przypisany był nadal do Kowarskiej Fabryki Dywanów, pełniąc rolę budynku administracyjnego, następnie zakładowego laboratorium, a później także przychodni zdrowia. W kolejnych latach opuszczony zabytek popadał w coraz większą ruinę.
Pałac zbudowany jest na planie prostokąta, o zwartej bryle przykrytej wysokim czterospadowym dachem zdobionym facjatkami. Od strony frontowej elewację zdobi facjatowy potrójny szczyt. Na parterze budynku znajduje się obszerna sień nakryta krzyżowym sklepieniem. W pomieszczeniach zwraca uwagę wykonany współcześnie strop belkowy.
Z pierwotnego wyposażenie pałacu zachowały się drzwi pierwszego piętra, ujęte w bogato profilowane ramy, wszystkie z lat dwudziestych XVIII wieku. Płaszczyzny skrzydeł ozdobione są listwą domykową naśladującą półkolumny z kapitelami. W nadświetlu portalu zachowała się bogato kuta krata z ornamentem wstęgowym i akantowym wykonana prawdopodobnie w miejscowym zakładzie kowalskim.
