Dotychczas czesne wynosiło 130 złotych miesięcznie przy jednym dziecku, albo 100 złotych jeśli do przedszkola chodziła dwójka dzieci, czyli 200 złotych miesięcznie. Do tego trzeba było doliczyć 3,5 zł dziennie na wyżywienie plus opłaty za zajęcia dodatkowe np. nauka języka angielskiego. Likwidacja czesnego ma zachęcić niepracujące matki do wysłania dzieci do przedszkoli.

Sprawę można byłoby sprowadzić do tego, że na rynku brakuje pracowników. Ale jest to duże uproszczenie. Wychowanie przedszkolne ma bardzo duże znaczenie w edukacji dzieci. Nawet najlepsza opieka w domu nie daje mu takich samych szans rozwojowych co nawet tylko kilka godzin w przedszkolu, gdzie ma codzienny kontakt z rówieśnikami. Wspólne zabawy pomagają w prawidłowym rozwoju dziecka. Nauczyciele w pierwszych klasach szkół podstawowych natychmiast widzą różnicę pomiędzy dziećmi, które chodziły do przedszkoli, a które były wychowywane w domu przez mamy lub babcie. Likwidacja czesnego ma więc ułatwić dostęp do przedszkoli, także najmniej zamożnym rodzinom, których dzieci będą miały szansę na taki sam start jak ich rówieśnicy.

Dodatkowo rodzice będą mogli podjąć pracę. Nie jest to duża grupa i nie należy się obawiać, że zabraknie miejsc w przedszkolach. Trzyosobowa rodzina na bezpłatnych przedszkolach będzie mogła zaoszczędzić około 1300 złotych rocznie. Dla niektórych nie są to duże pieniądze, ale dla zdecydowanej większości to suma, która jest odczuwalna w budżecie domowym. Może dzięki tym pieniądzom rodzice wyjadą z dzieckiem na krótki wypoczynek nad morze czy jeziora, zmieniając choć na chwilę klimat?