Wszyscy znamy postać doktora Frankensteina, ale mało kto wie, że literacki pierwowzór tej postaci ma ścisły związek z niewielkim dolnośląskim miastem – Ząbkowicami Śląskimi, które od swego założenia w drugiej połowie trzynastego wieku aż do roku 1945-ego nosiło nazwę Frankenstein.
Jak w wielu miastach Europy, i tutaj wybuchła epidemia dżumy. W krótkim czasie zmarło ponad dwa tysiące osób. O spisek i morderczą działalność oskarżono grupę miejscowych grabarzy wraz z pomocnikami. Ta historia, opowiadana w czasach polowania na czarownice, rozpaliła umysły w wielu krajach.
Wraz z rozwojem miasta powstaje w jego granicach budowla o charakterze obronnym. Strzegła ona granicy od strony Ziemi Kłodzkiej, będącej we władaniu Czech.
W 1524-m roku zaczęto stawiać nową budowlę. Skorzystano z usług jednego z najwybitniejszych architektów ówczesnej Europy, Benedykta Reita, znanego przede wszystkim z budowy zamku królewskiego w Pradze. Zaprojektował on nową warownię zbudowaną, co ciekawe, na planie kwadratu.
Głównymi elementami obrony były koliste basteje. Ze względów oszczędnościowych wybudowano dwie a nie cztery, zachowując jednak ich pełną funkcjonalność bojową. Najwyższą częścią była zaś wieża w skrzydle południowym od strony dziedzińca. Koronę murów i wieży bramnej zwieńczono półkolistą attyką. Nigdy nie dokończono budowy skrzydła północnego. Zaledwie kilka kroków dzieli inną atrakcję Ząbkowic od zamku. W najstarszym w mieście budynku, utworzono Izbę Pamiątek Regionalnych. Największą atrakcją izby jest laboratorium doktora Frankensteina. Warto zobaczyć również położony o krok od laboratorium ratusz miejski.
