Ukształtowanie powierzchni terenu Gór Kaczawskich wykazuje duże zróżnicowanie związane z położeniem obszaru w trzech jednostkach fizjograficznych, których budowa geologiczna jest zróżnicowana zarówno pod względem litologicznym, jak i tektonicznym. Góry Kaczawskie, mimo stosunkowo niewielkiej wysokości (Skopiec 724 m. n.p.m.), wykazują znaczne bogactwo form wynikające ze zróżnicowanej geologii budujących je skał. Najwyższe wzniesienia osiągają ponad 650 m. n.p.m., a najniżej położony teren, to dolina Kaczawy - około 300 m. n.p.m. Wysokości względne dochodzą tutaj do 300m.
Dolina Kaczawy jest płaskodenna. Niektóre jej odcinki mają charakter przełomów i odznaczają się stromymi zboczami, pozostałe są poszerzone, ograniczone łagodnymi zboczami stoków. Malownicze przełomy wyraźnie zaznaczają się między Kaczorowem a Wojcieszowem, następnie w okolicy Sędziszowej, Nowego Kościoła i Jerzmanic. Dolinki dopływów Kaczawy odznaczają się dużym spadkiem. Opływają one izolowane, wyodrębnione w ciągu wzgórz, wzniesienia, np.: Młek i Młynica. W szczytowych partiach oraz na zboczach tych wzgórz nieliczne i raczej niewielkie skałki.
