Jak człowiek zmienia środowisko?

Historia karkonoskich lasów jest bardzo dobrym przykładem tego, w jaki sposób człowiek zmienia środowisko przyrodnicze. Znajdujemy się na wysokości ok. 450 m n.p.m., na granicy piętra pogórza i regla dolnego. Las, do którego doszliśmy to buczyna. Jest ona w tym miejscu lasem naturalnym. Las świerkowy natomiast został posadzony przez człowieka. Najwcześniej człowiek zaczął przekształcać lasy pogórza, które obecnie jest niemal w 100% zajęte przez miasta, wsie, pola i łąki. Drugie w kolejności były lasy regla dolnego - buczyny. Działania te spowodowały skurczenie się areałów roślin i zwierząt ściśle związanych z tym typem lasu.

Naturalnymi lasami regla dolnego, które jako ostatnie wykształciły się po ostatnim zlodowaceniu, są lasy bukowe.

Początek przekształcania naturalnej szaty rośłinnej Kotliny Jeleniogórskiej i Karkonoszy przypada na średniowiecze. Początek osadnictwa, rozwój osiedli na tych terenach datuje się na wiek XII.

Rozwój przemysłu w podgórskich miejscowościach spowodował zwiększenie zapotrzebowania na drewno. Począwszy od XVIII wieku wycięto w ten sposób naturalne lasy bukowe. W miejscu lasów bukowych regla dolnego wysiano lub wysadzono świerki. Nie dbano o miejscowe pochodzenie wysianych nasion - sprowadzano je z różnych części Europy. Powstały w ten sposób monokultury świerkowe, które do dziś zajmują dużą powierzchnię regla dolnego.

W chwili obecnej o pierwotnym występowaniu lasu bukowego na terenie regla dolnego zajętego przez lasy świerkowego świadczą między innymi pojedyncze buki oraz nalot bukowy rozwijający się często pod okapem świerków.