Ruszamy szlakiem zielonym z Przesieki z ośrodka Łucznik i na samym początku musimy pokonać strome podejście. Na szlaku bacznie musimy obserwować znaki na drzewach, ponieważ szlak jest kręty i można go zgubić.
W Zachełmiu mijamy dom L. Różyckiego oraz przełęcz nazwaną jego imieniem. Fragment szlaku w rejonie Zachełmia jest łatwy i atrakcyjny widokowo. Dalsza droga wiedzie nas do samego zamku przez las, który początkowo jest lasem mieszanym, a później zmienia się na ponury las bukowy. Dochodzimy do miejsca zwanego "Żelazny Mostek". Tuż za mostem szlak odbija w prawo, pod górę. Z tego miejsca do zamku Chojnik został tylko kilometr. Samo wejście na zamek od tej strony jest forsowne, po kamiennych schodach, ale przez to także najatrakcyjniejsze. Schody otoczone są kamiennym urwiskiem porośniętym sosnami. Trzeba pokonać ponad 60 metrów przewyższenia.
Zamek Chojnik jest malowniczo położony na szczycie wznoszącej się 627 m n.p.m. góry o tej samej nazwie, strome zbocza góry tworzą urwiska opadające w dół pionowymi ścianami, o wysokości do 150 m. Położenie zamku sprawiło że nigdy nie został zdobyty.
Zamek kamienny został wybudowany w latach 1353-64 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka II Małego. Ówczesny zamek, został zbudowany na planie prostokąta i w jego obrębie znajdowała się okrągła wieża obronna (zamykająca dziedziniec od południowego-wschodu), dom mieszkalny oraz bramy. W 1364 roku Książę oddał zamek w zastaw Thimo von Colitzowi ponieważ potrzebował funduszy na zakup Dolnych Łużyc. Następnie prawa nabycia zamku były odsprzedane królowi czeskiemu Karolowi IV za 2500 kop praskich groszy. Ostatecznie książę Bolko II wykupił zamek od czeskiego władcy. W roku 1377 po śmierci księcia, jego żona księżna Agnieszka oddała zamek Gotshe Schoffowi, protoplaście rodu Schaffgotsch. Od tego czasu aż do 1945 roku zamek należał do rodu Schaffgotsch. W roku 1393 rozpoczęto trwającą dziesięć lat budowę kaplicy. Na początku XV wieku następuje rozbudowa zamku. Dobudowano dziedziniec północny, gdzie na centralnym miejscu postawiono około 1410 roku zachowany do dziś pręgierz. W związku z wprowadzeniem nowych technik prowadzenia walki następne rozbudowy zamku nastąpiły w pierwszej połowie XVI wieku. Zamek został opasany murami obwodowymi, oraz w 1560 roku powstała wydłużona północna basteja. Rozbudowano także część mieszkalną i gospodarczą oraz wybudowano wieżę.
W czasie wojny trzydziestoletniej został aresztowany Hans Urlich von Schaffgotsh w związku z oskarżeniem go o zamiar obalenia cesarza Ferdynanda II. Rok później został skazany na karę śmierci, a wyrok wykonano latem 1635 roku, wszystkie dobra rodziny, a wraz z nimi zamek Chojnik zostały skonfiskowane. Na zamku zostali osadzeni cesarscy żołnierze pod wodzą generała Rudolfa hr. Colloredo. W 1645 roku zamek był atakowany przez wojska szwedzkie, ale bezskutecznie. Ostatnia rozbudowa była w 1648 roku, wtedy po północno-zachodniej stronie zamku powstał wieloboczny bastion. Po okazaniu przez cesarza łaski w 1648 roku powrócił zamek do rodu von Schaffgotsch oraz zwrócono rodzinie część majątku.
Wielki pożar 31 sierpnia 1675 roku po uderzeniu pioruna, strawił cały zamek, budowli już nigdy nie odbudowano. Malownicze ruiny zamku już od końca XVIII wieku przyciągają wielu turystów. Dla nich w 1822 roku powstała na zamku gospoda. Od 1860 roku działa tu schronisko turystyczne, urządzone w przebudowanej w stylu neogotyckim północnej bastei.
Do Przysieki wracamy tą samą drogą.
