Już dosyć dawno wyszliśmy z Sowiej Doliny. Zmieniły się warunki pogodowe, niebo nadal czyste i świeci słońce ale na tej wysokości odczuwa się dosyć silny, bardzo zimny wiatr. Tobiasz postanowił ubrać polar. Krótki postój i w dalszą drogę. Bardzo trudno było dorównać kroku Wojtkowi i Tobiaszowi. Zgubiłem ich na podejściu Średniej Kopy. Poczułem tam olbrzymi kryzys - prawdopodobnie duży spadek cukru. Niestety nie miałem ze sobą gorzkiej czekolady - posiliłem się bułkami, przygotowanymi jeszcze w Karpaczu. Gdyby nie te bułki musiałbym zatrzymać się w czeskim schronisku Jelenka.